Laatste dag

De tijd vliegt, vooral als je het naar je zin hebt. Vandaag was al weer de laatste dag. 's Ochtends op tijd ontbeten en de koffers gepakt. Vervolgens uitgecheckt en de bagage achtergelaten in de bagageruimte. We zijn naar het Wenseclasplein gelopen om de historische tramlijn 91 te nemen. Dat duurde nog even, dus tijd voor een ijsje. De tram viel wat tegen. We kwamen uit aan de rand van Praag bij een lunapark. Sharon moest en zou in de achtbaan. Niet groot, wel heftig. Vervolgens elkaar nog het leven zuur gemaakt in de botsautootjes, Praag vanuit een reuzenrad bekeken en Sharon kon het niet laten om nog even het spookhuis te bezoeken. Op het moment dat ze er naar binnen reed, renden alle spoken en geesten in paniek naar buiten!

Vervolgens met een andere tram weer richting centrum. Tijd voor de lunch. Heerlijk Italiaans gegeten in restaurant Mistral. Kippepompoensoep voor en daarna beiden een ander variant van een kipfilet gerecht. Het weer begon iets minder te worden dus naar een winkelcentrum gelopen om voor een vriendin van Sharon nog iets te kopen. Daarna richting hotel met de metro. Spullen klaargezet en stipt op tijd kwam de taxi, die ons naar het vliegveld bracht. Ruim op tijd aangekomen in het voor ons koude kikkerland. Twee uurtjes later kwamen Helene en David terug uit Londen. We waren weer compleet, deelden de cadeautjes uit, die we voor elkaar hadden gekocht, vertelden over wat we hadden meegemaakt en toen bedtijd. Maandag begint het gewone leventje weer. Maar Praag was top!

Guided tour

Dinsdag werden we naar het hotel gebracht door een vantevoren bestelde taxi. De chauffeur bood ons een gratis guided tour aan, die zou beginnen op het Stadhuisplein. We verwachtten daar niet veel van, maar vandaag toch maar op tijd naar het vertrekpunt gegaan. Het was heerlijk weer; zo'n 23 graden en van blauwe hemel tot halfbewolkt; prachtig wandelweer. Onze gidse bleek een uitermate aardig en onderhoudend te zijn. Het was een gemengde groep van Amerikanen, Japanners, Zweden en een aantal andere nationaliteiten.

De tour was prima. Hij duurde 4 uur met een lunchbreak van een halfuur. Ze leidde ons door de oude stad over de Karelsbrug over Kampa via een andere weg, dan die we verleden week volgden naar de Praagse burcht. Daar eindigde de tour. Vervolgens zijn we via de koninklijke tuin weer naar de andere oever van de Moldau gelopen. We namen een boottocht van een uur. Die vonden we wat tegenvallen. De boot dobberde meer, dan dat je iets te zien kreeg of een goede toelichting kreeg.

Maar niet getreurd; etenstijd. Via tripadvisor had ik een eettent gelokaliseerd met goede recencies. Daar met de tram naar toegegaan en we zijn niet teleurgesteld. Origineel Tjechisch eten in gigantische porties. Daarna naar het hotel 'gerold'. Weer een dag om. Morgen alweer de laatste dag.

Josefsov - Joodse wijk

We waren eerst van plan vanochtend een guided tour te doen, doch die begon om 11 uur op het Stadhuisplein en dat redden we niet. Daarom vandaag een tocht door de oude Joodse wijk gemaakt. Op zich staan er niet veel oude huizen meer, maar wel een aantal interessante synagogen. De een is ontzettend oud (circa 800 jaar), de ander dient als monument voor de 80.000 joden die in WOII vermoord zijn, weer een ander laat een expositie zien van het Joodse leven voor de oorlog en een ander weer van na de oorlog. Zo ga je van sjoel naar sjoel om steeds een andere stijl sjoel te zien met daarin een ander onderwerp waar aandacht aan wordt besteed. Erg interessant en alles behalve statisch. Tevens nog op de oude joodse begraafplaats geweest waar het graf van Rabbi Löw zich bevindt. Hij was de schepper van de Golem van Praag.
toen zijn we gaan eten in het kosjere restaurant 'king solomon'. het eten was erg lekker en een beetje zwaar. daarna zijn we weer doorgegaan naar de oud- nieuwe synagoge, die al sinds de 13de eeuw bestaat!! we kwamen erachter dat er nog een synagoge was, 10 min ervandaan. dus gingen we weer opweg. in deze synagoge was een tentoonstelling over een zwitserse hulporganisastie die zich bezighield met vooral kinderen en vrouwen, die hulp nodig hadden tijdens de spaanse burgeroorlog en WO II, in veiligheid te brengen. dit was erg mooi gedaan en heel erg interessant om te lezen, omdat dit soort dingen eignelijk niet algemeen bekend zijn. verder zijn we weer lekker gaan shoppen in een amerikaans achtig grote shoppingcentrum en zijn naar de tjechische starbucks geweest, maar dan goedkopen en niet slechter (zegt pappa achter me) nog even rondgewandeld in verschillende winkels en toen was het alweer tijd voor avondeten. we gingen lekker sushi eten (HMMMMM!!) en kregen letterlijk een houten schip vol met sushi :D het was al 20.00 dus gingen we opweg naar ons concert die om 20.30 zou beginnen. ze speelden pacha bel, mozart en vivaldi quattro stagioni. de violist die als solist vivaldi leidde, had duidelijk veel plezier in het spelen en was erg comfortabel met het instrument in zijn arm. dit heb ik nog nooit in nederland gezien.... het was alweer laat (tien uur) toen het concert was afgelopen, dus gingen we weer terug naar het hotel. slaap lekker en welterusten morgen is weer een nieuwe dag.

xxxxx Sharon en Jules

Praagse burcht, lopen, lopen, massage, eten, lopen

Vanochtend om circa 10 uur, na een voedzaam ontbijt, zijn we naar tramlijn 22 gelopen om daar mee richting de Praagse burcht te gaan. Het was weer stralend weer en circa 28 graden. Ook in de Praagse tram wordt gecontroleerd. Een in burger geklede controleur maakte een ronde in de tram. Anoniem hier nam deze man, toen hij zijn hand uitstak, aan voor een bedelaar, totdat haar vader haar eropa attendeerde dat dit een controleur was... Als nette Hollanders hadden we natuurlijk de juiste kaartjes bij ons. Na aankomst, een hele klim naar de burcht. Het werd er niet beter op dat de trappen schuin omhoog gingen, dus de balans was lastig en de zwaartekracht was om te wurgen.. (waarom hebben we zwaartekracht?! :=( )Burcht is een beetje vreemd begrip, want het is eigenlijk een klein stadje bestaande uit huizen, paleizen, kerken, een grote kathedraal en het presidentieel paleis. De 'changing of the guards' hebben we bekeken. Maar niet echt indrukwekkend, als je het Zweedse spektakel gewend bent. Vervolgens weer naar beneden gelopen om naar een eiland in de Moldau te gaan. Natuurlijk wist Anoniem een 'short cut' langs de oever. En ondanks de waarschuwing van haar oude man, dat dit nergens toe leidde (letterlijk) moest ze het natuurlijk wel vervolgen. Het liep dood op de oever. Goh van wie zou ze die e.g.nw..sh..d nou hebben? Uiteindelijk hebben we het eiland bereikt (nadat we beiden een Caesar salad naar binnen hadden gewerkt.) Nog wel ff een paar zakdoekjes en blarenpleisters voor Sharon gehaald. De blaartjes speelden namelijk op

HOI SHARON GAAT VERDER.

we voelden de spanning in de lucht toenemen, opeen sPATS BOEM, bliksemflits en regende het met tuiten. onze helden renden een café binnen en wachtten daar totdat het noodweer ophield. ok, het was geen noodweer, maar alsnog, het regende :(
We hebben daar ijs en apelstrudel met slagroom gegeten en een chocolade milkshake en koffie gedronken. daarna bleven we nog lang levenloos zitten, niet wetende wat we moesten doen. dus besloten we om een thai massage te nemen. We liepen in de richting van het grote plein met de coole, astronomische klok en kwamen onderwerg een heel leuk shoppingcenter binnen, waar we even heerlijk gingen sjoppen (wat anders?) daar vond ik heeeeeeleeee leuke kleren en had wel 10 stuks (misschien meer ehehhehe) in mijn hand. ja tjechen spreken tjechisch, engels en duits staat er in onze reisgids. nou dat blijkt anders, want geen tjech verstond een woord engels daar, dus die vrouw van de paskamers wou me eerst niet naar binnen laten om de een of andere reden. Uiteindelijk ben ik toch naar binnen gekomen en heb in totaal 3 hele leuke shirts gekocht met een totaal van €50, wat in nederland een stuk duurder zou zijn, denk ik. daarna vervolgden we onze weg naar de thai massage. we kwamen eindelijk bij het grote plein en toevallig sloeg de klok 7 uur. de apostelen kwamen voorbij in de klok en er achteraan een levende trompetist die op de hoogste verdieping van de toren een vrolijk lied begon te trompetteren. daarna een heerlijke thai massage gehad. we hebben ons gewrongen in onmogelijke postities enz. het was al half tien toen we eruit kwamen en dus gingen we eten bij een pizzeria in de buurt die ons was aangeraden. heerlijk was dat zeg! we hebben een pizza met tomaat, basilicum en kip en een pasta met kip, courgette en spinazie gedeeld. we zaten helemaal vol toen, dus besloten we terug te lopen naar het hotel. nu zijn we veilig en wel en wensen we jullie die dit lezen een welterusten en slaap lekker.

xxxxx Sharon (A.K.A. anoniem) en Jules

Op naar Praag.

Vanochtend zouden we om 10 uur met de bus naar Schiphol gaan. Om 11:50 uur zouden we vliegen. Toen we de deur uit wilden gaan, kon Sharon haar OV-chipkaart niet meer vinden. Dus maar een nieuwe kopen. Gevolg: metro naar de bus gemist. Nog niets aan de hand. De volgende metro in; Ik (Jules) in het laatste deel (dichtst bij de trap naar de bus) en Sharon in het deel ervoor.

Een halte later staat Sharon plotseling op het perron en probeert de deur te openen om zich bij mij te voegen. Helaas, de deur blijft gesloten en de metro vervolgt zijn weg. Gevolg; Sharon komt om 10:55 uur bij de bus. Om 11:15 uur zijn we op Schiphol. Toch nog mazzel dat we een upgrade naar business class hebben gekregen, zodat we versneld de bagage kunnen inchecken en via de priority lane door de security check kunnen. Toch worden we nog omgeroepen, met de lieftallige mededeling dat we de vlucht ophouden. Maar goed; we komen aan boord en worden, ondanks de korte vlucht in de watten gelegd.

Aangekomen op het Praagse vliegveld, loop ik even naar een flappentap en vraag Sharon vast naar band 24 te gaan. Daar zal onze bagage aankomen. Vreemd genoeg is ze daar niet, als ik bij de bagageband kom. De telefoon gaat; Sharon; 'euh pappa, ik ben geloof ik verkeerd gelopen, ik ben al buiten en ik mag niet meer terug'. Maar goed, ook dat loopt weer goed af. Bij de gate staat de taxi chauffeur al klaar. Een straalblauwe hemel en 28 graden komen ons tegemoet. De taxi brengt ons in zo'n twintig minuten naar het Garden Green Hotel.

De dame achter de balie beweert in eerste instantie dat ze geen reservering van ons kan vinden. Althans niet onder de naam Vos. Wel een andere reservering (net als die van ons gemaakt via Expedia), maar ja die staat op naam van een zekere Helene Leja Blad. Goh waar hebben we die naam eerder gehoord! Maar goed, ook Expedia kan wel eens een foutje maken, want uit mijn reserveringsmail blijkt, dat ik wel onder de juiste naam heb gereserveerd. Op naar de kamer. Mooie kamer op de 4de verdieping aan de rustige binnenplaatskant van het hotel.

Sharon's beurt:

En nu gaat Sharon verder.

hoi iedereen, ik ga verder met vertellen over hoe Slecht mijn dag wel niet was. (ja, er komt nog meer na de metro, het vliegveld en het hotel.)
we rustten even een uurtje en gingen toen rond 3 uur naar buiten de nieuwe stad in. na ong. 15 á 20 min te hebben gelopen kwamen we erachter dat een zeker persoon (kuchekuche) de sleutel van de kamer was vergeten. heeeeeeeeel dom dus. anoniem (zo wil de persoon genoemd worden) moet weer teruglopen naar het hotel om de sleutel van de kamer op te halen. onderweg wordt anoniem een paar keer bijna overreden en neemt anoniem zelfs de verkeerde afslag. uiteindelijk kwam ze toch in het hotel, ging naar boven naar de kamer, kwam erahcter dat o,ja hij zit op slot, dus moest ze weer naar de receptie lopen (helemaal naar beneden) om daar een extra sleutel te halen zodat ze de kamer kon binnengaan. daarna is ze gelukkig wel goed teruggelopen naar een plein waar haar vader zat te wachten.

toen hebben we een ijsje gegeten en als je naar praag gaat, neem je natuurlijk een McFlurry van de McDonalds!!! na dit lekkere ijsje zijn we lekker gaan shoppen in de straat en gingen we daarna door naar een groter plein waar twee mooie kerken stonden met een hele coole, astronomische klok. daarna zijn we doorgelopen naar de karlsbrug wat echt een heeeel mooi uitzicht heeft en hebben we de brug ook overgestoken. het was toen rond een uur of half 7, dus besloten we om naar een echt tjechisch restaurant te gaan en ja hoor, we moesten helemaal teruglopen over de brug en geloof me, die brug is laaaanggg. na ong. twee keer te zijn verdwaald (wat nog best wel weing was) kwamen we uiteindelijk in het geplande restaurant, dat toevallig door mij was gezien. anders waren we zeker voor een derde keer verdwaald.

in dit restaurant aten we uiensoep en aardappelsoep met champignons als voorgerecht, eendenborst met 'luchtige' aardappel, rode kool en nog iets en vlees met brood dumplings, slagroom en cranberries als hoofdgerecht. als dessert nog een gedeelde sachertorte die we maar voor de helft (helaas) opkregen. en dit alles voor onder de 30 euro!!! voortaan hierheen om uit eten te gaan xD

na deze heerlijke maaltijd zijn we naar het hotel gerold en zijn we bijna een keer verdwaald. ziet er naar uit dat onze pech bijna is weggewaaid. nu zijn we in de kamer goed en wel en wensen we iedereen die dit leest welterusten en slaap lekker.

morgen schrijven we weer lieve mensen :)
xxxx Sharon en Jules

Terug in koud kikkerland met k*t weer

Beste mensjes,

We zijn weer terug. Onze reis was ok:

Vrijdag eerst opstaan en opknappen. Even ontbijten in het hotel en natuurlijk inpakken.

Rond 1 uur namen we een taxi van ons hotel naar het JFK vliegveld in Queens.

Ondanks het weer (want er was giga veel sneeuw en een sneeuwstorm ofzo) vlogen we wel naar Parijs. Het was de vlucht van Parijs naar Amsterdam die het probleem vormde.

Onze vlucht om 7.15 (in de morgen) van Parijs naar Amsterdam was geannuleerd door de aircontrole staking in Parijs. Mijn vader vroeg nog: zijn er nog andere vluchten die we kunnen nemen? misschien met KLM? (want we vlogen met Airfrance). Die hufters zeggen nee en boeken onsop een vlucht van 1 uur. Dat betekende dat we ong 6 á 7 uur moeten wachten.

De vlucht naar Parijs ging goed, en op het vliegveld ontdekte we iets dat ons zeer kwaad maakte. We keken namelijk op de vertrekschermen en er waren 4 vluchten tussen onze geannuleerde vlucht en onze vlucht waar we waren geboekt. Er waren dus wel nog vluchten naar Amsterdam! Dus pappa is naar de balie gegaan en heeft het uitgelegd en die meneer was behulpzaam dus zijn we in 2 sec naar een andere vlucht geboekt ( die dus veel eerder ging) en de bagage ging ook goed. Verder ontbeten en het was al snel tijd om te boarden. We hebben allebei de hele vlucht geslapen. We zijn de koffers gaan halen, taxi naar huis en hier zijn we weer dan.

Terug. In koud kikkerland met het k*t weer die erbij hoort.

Dit was onze reisblog. Laat ons weten wat je van onze blog vindt en reageer!

xxxxxxxxxxxxxxxxx JULES EN SHARON

Mixed feelings

Donderdagochtend vroeg, terwijl de dikke sneeuwvlokken naar beneden kwamen, hadden we de begrafenis van Helene's opa. De avond daarvoor waren we naar Allentown gekomendoordat Yaelons, haar kinderen en haar broer uit San Fransico bracht. Diana was er al. Het was een simpele doch indrukwekkende lewaja. Helene's nichtje, Yael, bracht een paar herinneringen naar voren en Yehuda (de man van Viktoria, zus van Diana) zong een lied, dat hij een paar weken daarvoor nog met gammal morfar had gezongen. Het was allemaal zeer emotioneel.

Omdat het weer zienderogen verslechterde, zijn we meteen na de begrafenis met een bus teruggegaan naar NY. Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw! Ook in de straten van NY volop sneeuw. We zijn gaan lunchen en shoppen, shoppen en shoppen natuurlijk!

's Avonds naar de film (Valentine's day) en in het hotel wat gegeten. Het is de laatste dag. Ondertussen, sneeuw en sneeuw. Ze verwachten vandaag 30 tot 60 cm in NY. Wordt nog spannend of we wegkomen.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx JULES EN SHARON

Woensdag 24 Feb.

Beste mensen,

Gisteren was een leuke dag, maar toch ook een droevige dag, omdat mijn overgrootvader overleed.

Om te beginnen zijn we opgestaan, hebben we gedoucht en ons aangekleed. Na het ontbijt zijn we naar het Empire State building gegaan. Alleen jammer dat het weer in New York iets tegen ons heeft, want het was mistig en je kon niets zien. Dus namen we de skyride. dat is een soort van modulatie/ visuele rollercoaster. Het was wel leuk en grappig. :D

We zijn doorgelopen naar de B&H shop en geloof het of niet, maar het is geen letterlijke BH shop, maar een grote elektronica zaak! Pappa kocht daar voor mij een nieuwe geheugenkaart voor mijn camera.

toen zijn we naar het Metropolitan museum gegaan, maar eerst nog even eten. Daarna door naar het museum. Helaas hoorden we dinsdagavond dat mamma's opa is overleden. de begrafenis is in Allentown. Dus had pappa afgesproken met Yael (mamma's nichtje) dat ze ons zou komen ophalen bij een metrostation. Dit gaf ons weinig tijd voor de Metropolitan. Helaas hebben we allebei niet alles gezien, maar wat is dat museum groot zeg!

In ieder geval zijn we dus na 2 uur in het museum te hebben rondgelopen, naar het hotel gegaan om onze spullen te pakken. Daarna met de metro naar een of andere station in Bronx. daar heeft werden we opgehaald. Vervolgens haar kinderen opgehaald die nog niet klaar waren en haar broer Noam, die speciaal uit San Fransisco is overgevlogen voor de begrafenis.

We zijn doorgereden naar Allentown waar we warm ontvangst kregen van Jehuda, Vicroria en natuurlijk Prince ( de hond) en Mormor Diana, die ook net uit Nederland was aangekomen.

dus hier zijn we nu en het sneeuwt, het sneeuwt heel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx JULES EN SHARON